ID: 11512/10
[หนังสือภาพเรื่องราว]
icon เควส
พื้นที่: ทั้งหมด
ประเภท:
ชนิด: การแสวงหาครอบครัว
เลเวล: 1
บันทึกผจญภัยกิจกรรม, หนังสือ 8, บท 12
สามารถตรวจสอบบันทึกการเดินทางของนักผจญภัยบางคน ที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาแห่งความทรงจำได้
บันทึกการผจญภัยพิเศษที่สามารถดำเนินได้ตลอดระยะเวลากิจกรรม
เงื่อนไข
บันทึกการผจญภัยที่สามารถรับได้ในช่วงระยะเวลากิจกรรม
เควสแรกในเควสชุด:
icon - [หนังสือภาพเรื่องราว]
เควสก่อนหน้าในเควสชุด:
icon - [หนังสือภาพเรื่องราว]
เควสต่อไปในเควสชุด:
icon - [หนังสือภาพเรื่องราว]

NPC เริ่มต้น:
เควสเริ่มต้นโดยอัตโนมัติ
NPC สิ้นสุด:
ภารกิจสิ้นสุดโดยอัตโนมัติ
- คำอธิบาย :
เรื่องราวของนักผจญภัยท่านหนึ่ง

การผจญภัยครั้งใหญ่ของนักล่าสมบัติ !!!
(เรื่องราวนี้เกิดขึ้นก่อนการปรับปรุงพื้นที่ล่าทั้งหมด)

เหตุผลที่ฉันมาเป็นนักล่าสมบัติมีเพียงข้อเดียว
ความฝัน ! ความสนุก ! ชื่อเสียง !

แค่นั้นก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ ? แต่หลายคนก็ต่างมาห้ามฉันเอาไว้
"มันไม่ได้เล่นแบบนั้นนะ เดี๋ยวก็ได้เหนื่อยกันพอดี"
ตอนนี้พอมาลองคิดดู คำพูดเหล่านั้นมันก็คือคำเตือนว่าฉันกำลังจะออกไปเผชิญหน้ากับการเดินทางที่อันตรายขนาดไหน

การท้าทายแรก ก็คือการทำน้ำทิพย์วิญญาณโอเนทและน้ำทิพย์วิญญาณโอดอร์
ตอนนั้นเพื่อนร่วมกิลด์มองฉันแล้วพูดออกมา "บ้าไปแล้วหรือ ?"
บางทีพวกเขาอาจจะพูดถูกก็ได้ ฉันผ่านการทำน้ำทิพย์วิญญาณโอเนทไปได้โดยที่ไม่มีปัญหาอะไร แต่ปัญหาก็คือน้ำทิพย์วิญญาณโอดอร์นี่แหละ

ฉันรวบรวมขนนกของเฟรีก้าเป็นจำนวนมาก จนที่ถ้าหากเอาขนนกมาทำเสื้อกันหนาว ก็คงจะใส่กันได้ทั้งประเทศ ! เป็นเวลาหลายเดือนที่ฉันใช้ชีวิตอยู่ในกองขนนก แล้วสุดท้ายฉันก็ได้วัตถุดิบในการทำน้ำทิพย์วิญญาณโอดอร์มา

ฉันตะโกนคำว่า "มานชา ! มานชา ! มานชา !" ระหว่างวิ่งไปในป่ามานชาแทบทุกวันเป็นเวลา 6 เดือนโดยที่ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น เหมือนต้นไม้จะโบกมือให้ฉัน เหล่ามอนสเตอร์ก็มองและหลบเลี่ยงฉันเหมือนอยากจะถามว่า "มาอีกแล้วหรือ ?"

แล้วในตอนที่ฉันทำน้ำทิพย์วิญญาณโอเนทและน้ำทิพย์วิญญาณโอดอร์ได้สำเร็จ !
ฉันรู้สึกเหมือนได้ครอบครองสมบัติของทั้งโลกเลยล่ะ แต่นั่นมันก็แค่เริ่มต้น !
"ยังเหลือสมบัติอีกตั้งหลายอย่างนี่นา !" ฉันคิดแบบนั้นในขณะที่ยิ้มไปด้วย

การท้าทายที่สอง ก็คือการผลิตแผนที่นักโบราณคดี ความยากเพิ่มขึ้นเยอะเลยล่ะ ตอนที่ฉันไปถึงเหมืองแร่กำมะถัน ฉันคิดว่าตัวเองได้กลิ่นกำมะถันออกมาจากหน้าจอแล้วซะอีก เป็นการล่าที่ทรมานเหมือนได้รับประสบการณ์ 4D เลยล่ะ ตอนที่ฉันไปถึงคุกฟิลลาคูห์ ฉันก็คิดขึ้นมาว่า 'นี่มันคุกของจริงเลยนี่นา !' แต่ละวันที่นี่มันเป็นเหมือมเกมเอาตัวรอดเลย เพราะว่าเกิดการประกาศสงครามกิลด์ขึ้น ก็เลยมีศัตรูไอดีสีแดงอยู่ในที่ที่ฉันล่าอยู่ตลอด เป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่าที่นี่ช่างเหมาะกับชื่อคุกจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่ยอมแพ้

สุดท้าย ฉันก็ได้แผนที่นักโบราณคดีมาไว้ในมือและหนีออกจากใจกลางสงครามมาอย่างยากลำบาก
ฉันถอนหายใจหนึ่งที แล้วครั้งนี้ฉันก็เข้าไปในซากปรักหักพังฮิสเตรียและอาร์คมานเพราะต้องการชิ้นส่วนเข็มทิศ
แต่แค่เข้าไปก็ต้องเจอกับกิลด์อื่นแล้วโดนไล่ออกมานับครั้งไม่ถ้วน !
แต่แล้วฉันก็ทำสงครามประสาทกับเหล่ามอนสเตอร์เป็นเวลา 8 เดือนแล้วทำเข็มทิศได้สำเร็จ ในตอนนั้นเอง สายตาของมอนสเตอร์ที่มองฉันก็เปลี่ยนไป อารมณ์แบบ "เจ้านี่... ไม่ธรรมดาแฮะ"

แล้วในวันหนึ่ง ฉันก็ได้ข่าวเรื่องการหยุดอัพเดท เนื่องจากการปรับความเหมาะสม
"แล้วระหว่างนั้นจะให้ฉันทำอะไรล่ะ ?"
ฉันกลั้นความน้อยใจไว้ในใจแล้วออกผจญภัยต่อไป แต่คนรอบตัวก็เริ่มห่างกันไปทีละคนสองคน

ในระหว่างนั้นฉันก็ยังมีเข็มทิศอยู่ ฉันตั้งใจรวบรวมเหรียญตราเป็นอย่างมากโดยมีเป้าหมายเป็นเพลงของเอเบอร์รุส ฉันเริ่มที่ทีละ 10 เหรียญ ทีละ 100 เหรียญ จนฉันสามารถรวบรวมเหรียญตราได้ 2 ล้านเหรียญในเวลาหนึ่งปี
แล้วฉันก็เอาเหรียญตรานั้นไปซื้อเพลงของเอเบอร์รุส
แต่ในตอนนั้นฉันก็ถามตัวเอง "ฉันซื้อมันมาทำไมนะ ?"
ฉันรู้สึกเหมือนได้รับสมบัติที่ใช้งานน้อยที่สุดใน Black Desert มาเลยล่ะ
หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้นั่งเรือ

เมื่อยุคมืดผ่านไป ก็มีอัพเดทโอดีลิธราขึ้นมา ในครั้งนี้มีมิชชั่นใหม่ที่ชื่อว่าแหวนนักการค้าร่ำรวยรอฉันอยู่ ตอนนี้แหละที่จะได้รู้ว่าฉันเป็นคนที่หมดหวังแค่ไหน ฉันไปยังโอลลุนเพื่อรับแหวนนักการค้าร่ำรวย เพื่อนร่วมปาร์ตี้ต่างก็ได้ชิ้นส่วนแหวนแล้วจากไปทีละคนสองคน ส่วนฉันน่ะหรือ ? ฉันไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของชิ้นส่วนแหวนด้วยซ้ำ ถึงฉันจะยิ้มพูดว่า "ยินดีด้วยนะ" กับเพื่อนร่วมปาร์ตี้ แต่ในใจของฉันเอาแต่คิดว่า "ฮึ่ม อิจฉาจริงๆ !! แล้วฉันล่ะ!!" แล้วก็ปลอบใจตัวเองเงียบๆ

เมื่อเวลาผ่านไป การหาสมาชิกปาร์ตี้ก็ยากขึ้น สุดท้ายฉันก็ต้องออกล่าในพื้นที่ล่าปาร์ตี้คนเดียว แน่นอนว่าคนที่มาล่าในโอลลุนก็ไม่ได้ปล่อยฉันไว้คนเดียวหรอก ทุกครั้งที่พวกเขาถามว่า "ทำไมถึงมาเศร้าอยู่ในพื้นที่ล่าปาร์ตี้อยู่คนเดียวล่ะ ?" ฉันก็ได้แต่ตะโกนในใจว่า "ฉันก็ไม่อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน !"

แล้วเวลาก็ผ่านไป อุปกรณ์ของฉันก็กลายเป็นไอเทมเอนเกมทั้งหมดรวมถึงเดโบห์เรก้าร์ แต่ฉันก็ยังไม่เจอชิ้นส่วนแหวนนักการค้าร่ำรวยที่โอลลุนอยู่ดี ทุกครั้งที่ฉันจับโกเลมโอลลุนได้ ฉันจะตะโกนออกมาว่า "1!" เพราะเวลาทอยลูกเต๋า ถ้าคิดว่ามันคือ 1 ในล้านแล้วทอยออกไป ถ้าได้เลข 1 ก็แปลว่าสำเร็จ!

แล้วในที่สุด ช่วงเวลานั้นมันก็มาหาฉัน

ในตอนที่ฉันกำลังล่ากับเพื่อนร่วมปาร์ตี้แล้วก็พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อยแบบไม่คาดหวังอะไร ข้อความที่ปรากฏอยู่หน้าตัวละคร ชิ้นส่วนแหวนนักการค้าร่ำรวย !
เหมือนทุกอย่างกลายเป็นภาพหมุนๆ ไปเลยล่ะ ในช่วงเวลานั้น ฉันตะโกนจนไมค์แทบแตก
"อ๊ากกกกกกกก !!!"
เพื่อนร่วมปาร์ตี้ต่างก็หัวเราะและแสดงความยินดีกับฉัน แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเพื่อที่จะได้ชิ้นส่วนนั้นมา ฉันถูกภรรยาบ่นไปตั้งเท่าไหร่ ผมฉันต้องร่วงไปตั้งกี่เส้นเพราะเครียดที่หาปาร์ตี้ไม่ได้...
ฉันคิดว่าในที่สุดมันก็จบซะที แต่แล้วกล้องส่องทางไกลก็เข้าใน PC จนได้..
โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ! ขอแค่มีสมบัติ ไม่ว่าจะเป็นป่า ทุ่งหญ้า ที่ราบสูงฉันก็จะไป
ไหนๆ ก็มาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันยอมแพ้ไม่ได้หรอก
มันคือโชคชะตาของนักล่าสมบัติ !
แล้วถึงฉันจะไม่ค่อยมีโชคกับสมบัติเท่าไหร่...
แต่ฉันก็ชอบช่วงเวลาที่ได้ตามหาสมบัติพวกนั้นมากเลยล่ะ
หนังสือภาพเรื่องราว

หนังสือภาพเรื่องราว

หนังสือภาพเรื่องราว
เป้าหมายสำเร็จ : ภูตดำ
- เชื่อมต่อ
การดำเนินการที่จำเป็น:
  1. เลเวลเพิ่มขึ้น: 1
รางวัล พื้นฐาน
exp
- ค่าประสบการณ์สมทบ (100)
BBCode
HTML
exitlag

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น